Stichting nederlanders Overzee 'Hulp voor Nederlanders buiten Europa" 

Article

Bangkok, Don Muang, donderdag 7 februari  2019 | Het is week 6 

Afbeeldingsresultaat voor Chang Palace laos

Sorry voor mijn 2 dagen afwezigheid. Ik hoop dat U mijn columns gemist hebt, dan Betekent dit dat U de nonsens die ik schrijf toch waardeert. Ik zal er dit keer een langere editie van maken. 

Allereerst begin ik met toch maar weer eens met de luchtvervuiling. Ik weet dat iedereen het er al over heeft, maar toch. 

Dinsdag vertrok mijn vlucht met Thai smile, welke een dochteronderneming is van Thai Airways, richting Vientiane in Laos. Eenmaal opgestegen en ik keek uit het raampje viel mijn mond open van verbazing. De luchtvervuiling blijkt niet alleen een Bangkok probleem te zijn. Zover het oog kon reiken lag er een grijze deken over het land, dit tot aan Laos toe. Daarboven een prachtig heldere lucht. 

De vlucht verliep voorspoedig en de service aan boord was uitstekend. Ik kreeg een soort van lunchbox met wat rauwkost, een gebakje, een bakje water, een bakje jus de orange en daarbij nog koffie. Eigenlijk moet je nog snel eten want voor je het weet ben je al op bestemming. Ik vond de stewardessen aandoenlijk. De passagiers kregen een mooie demonstratie van het zwemvest, waarvan mij het nut niet duidelijk was. de kans dat we in het water belanden is vrijwel nihil, hooguit in een regenton. 

De aankomst op het vliegveld van Vietiane beviel goed. Het was alsof ik in Noord Korea terechtgekomen was zoals ik al eerder in een documentaire over Noord Korea heb gezien. Het vliegveld ziet er uit alsof het net geschilderd is. Alles is kraakhelder en heel erg stil. Ik moest een visa on arrival halen en dit is kinderlijk eenvoudig. Je vult een formulier in met onzinnige vragen als waar je bent geboren en wat je beroep is (wie bedenkt zoiets denk ik dan). 

Na het voldoen van het belangrijkste deel van de visumaanvraag, de 1500 Thaise bath, kreeg ik mijn paspoort terug met weer een nieuwe toevoeging. 

Op weg naar mijn vervoer naar mijn hotel kom ik langs twee volledige lege bagagebanden die continu hun rondjes blijven doen. Bij de uitgang staat een jonge net geklede jongeman met een gigantisch groot bord waar mijn naam op prijkt. 

De jongeman spreekt perfect engels en ik praat terug in mijn beste Thais. Hij krijgt een brede glimlach op zijn gezicht en hij zegt nog steeds in het engels; “Oh you can speak Thai!”. Ik natuurlijk hartstikke trots omdat Rung altijd zegt, dat ik er geen hol van kan. Verder excuseert hij omdat we nog even moeten wachten op een andere passagier. 

Na 5 minuten konden we vertrekken richting Chang Palace, waar ik een nachtje ging verblijven. Onderweg kijk ik uit het raam en zie geen verschil met Thailand. De meeste mensen rijden er ook zonder helm en langs de kant van de weg ligt ook allemaal plastic. Eenmaal ingecheckt in mijn hotel tijd om mijn kamer te inspecteren. Deze is grandioos met alle gemakken voorzien. Het beste, is een enorme stortdouche in de douchecabine. 

Ik spreek u morgen weer.

07.02.2019
 
Comments
Order by: 
Per page:
 
  • There are no comments yet
Info
Actions
Rating
0 votes
Recommend